2009 - Mont Ventoux

BESCHRIJVING
De Mont Ventoux is zonder enige twijfel één van de bekendste bergen in Europa. Hoewel slechts 1912 meter hoog, rijst de Ventoux als een reus omhoog tussen het prachtige omringende landschap van de Provence. Gelegen op de laatste Alpenkam bij het Rhone-plateau, kan je de Mont Ventoux van bijna overal in de Vaucluse-Provence zien.

De reus van de Provence is dan ook het hoogtepunt van menige reis doorheen deze prachtige streek in Zuid-Frankrijk. Zijn geïsoleerde ligging geeft de berg iets gigantisch en dominerends en als het helder weer is, kan je vanaf de top de Alpen in het oosten, de Cevennes in het westen en de Middellandse Zee in het zuiden zien liggen. 

Hoewel slechts af en toe beklommen in de Tour is de Mont Ventoux één van de topcols in Frankrijk en ver daarbuiten. De beste professionele rijders doen de 21 km van Bédoin in net geen uur of aan een VAM (velocità ascensionale media of hoogtemeters per uur) van 1600 meter. De betere amateurs doen er minder dan twee uur over of een gemiddelde van iets meer dan 10km/uur. Maar iedereen is vrij om de klim te doen. Slechts één advies: kom voorbereid of je zal zwarte sneeuw zien in plaats van witte stenen!

De zwaarste kant-up is deze via Bédoin (officiële van start vanaf de rotonde D974), hoewel, volgens sommigen, de Malaucène zijde even zwaar is. Oefenen kan vanuit Sault, veruit de minst zware kant. De Bédoin-zijde is ook de meest bekende kant omdat deze het vaakst werd beklommen in de Ronde van Frankrijk. Het is bijgevolg ook de zijde waar het meeste drama plaatsvond. Op 13 juli 1967 stierf de Britse wielrenner Tom Simpson op de flanken van de Ventoux. Men kan het standbeeld bezoeken op ongeveer 1,5 km van de top. 

De Bédoin kant begint eenvoudig, bijna in stilte, tussen de wijngaarden waar de druiven voor de lokale wijn rijpen. Aan je linkerkant kan je, als het weer helder is, de top zien liggen met zijn typische witrode pin van het weerstation. Kijk maar goed, want eens het bos in voorbij de beroemde St. Estève bocht zal je dit zicht lange tijd moeten missen. Tot aan dit punt, mag je slechts een minimum aan energie hebben verbruikt, want de volgende 10 km zal je deze goed kunnen gebruiken. In het bos gaat de Ventoux bijna nooit onder de 9% en geeft je nooit tijd of plaats om te herstellen. 

Eens de Chalet Renard bereikt is het zwaarste deel achter de rug, tenzij ... je pech hebt en de wind je in het gezicht waait voor de rest van de beklimming temidden van een maanlandschap, onbeschermd door bomen. De naam Mont Ventoux betekent "winderige berg", en sommige fietsers weten waarom: de lokale Mistral en Transmontana wind kunnen hier tegen 150 km/uur tekeer gaan. Maar als je geluk hebt, kan je na de Chalet Renard herstellen bij de menselijke percentages van 5-7% met een aantal bochten aan slechts 3%. 

Profiteer hiervan, want de laatste kilometers zal de Mont Ventoux je opnieuw in je gezicht slaan. De laatste 1,5 km gaan terug aan 10% en zullen nog een uiterste inspanning vergen vooraleer je kan pronken op de top van de Ventoux en genieten van de "vliegtuigzicht".

LAND
Frankrijk

Beklimming vanuit: Bédoin
Profiel
Gemiddeld: 7.6 %
Afstand: 21.4 km
Hoogte start: 283 m
Hoogte top: 1912 m
Hoogteverschil: 1639 m
Maximum: 12 %

Beklimming vanuit: Malaucène
Profiel
Gemiddeld: 7.2 %
Afstand: 21.2 km
Hoogte start: 377 m
Hoogte top: 1912 m
Hoogteverschil: 1535 m
Maximum: 12 %

Beklimming vanuit: Sault
Profiel
Gemiddeld: 4.5 %
Afstand: 25.7 km
Hoogte start: 760 m
Hoogte top: 1912 m
Hoogteverschil: 1152 m
Maximum: 11 %

MIJN ERVARING
In 2009 reden we (Eddy, Rudy, Jurgen en ik) naar Frankrijk om er een berg te beklimmen. Niet zo maar een berg maar de "kalen reus" uit de Provence. Een allereerste ervaring om eens een echte col te beklimmen.
We zijn op vrijdag morgen vertrokken om op zaterdag de beklimming aan te vangen.
We reden ook ikv. een goed doel georganiseerd door SPORTA. We hadden ons ingeschreven voor de "Mon Ventourist". Dat betekende 1 x de beklimming doen vanuit Bédoin. Direct langs de zwaarste kant, volgens de kenners.
Het was prachtig weer en in de voormiddag weinig wind. Jurgen en ik zijn dan via de Col de la Madeleine van Malaucène naar Bédoin gefietst. Al direct een kleine opwarmer.
Na het startschot zijn we dan op een rustig tempo naar boven gereden. Rudy was al vroeger vertrokken omdat die de berg langs de 3 kanten wilde oprijden. De warmte was toch te voelen. Gelukkig reden we door het bos zodat we af en toe wat schaduw hadden. We hebben dan uiteindelijk samen de top bereikt. Boven was het echt genieten van het mooie weer en het prachtige landschap. De euforie was zo groot dat we richting Sault naar beneden zijn gereden om vandaar een 2de keer de berg te beklimmen.
In Sault eerst samen iets gegeten om de innerlijke mens te versterken. Nadien terug te fiets op en terug naar boven. Naar de top van de "kalen reus". In de namiddag was de "Mistral" wind serieus aanwezig zodat je nog nauwelijks verder kon.
Net voor het monument van Simpson zijn we dan moeten afstappen omdat de wind het niet meer toeliet om nog verder te fietsen. Zelfs achter de auto rijden was amper te doen. Uiteindelijk dan maar de tweede beklimming gestaakt net voor de top. Jammer.
Maar het was - voor de eerste keer - een ongelooflijke ervaring zodat het toch een serieus vervolg heeft gekregen. Vanaf toen had de klimmicrobe me volledig te pakken.

Link naar de foto's
Link naar de video's